Preview ng buod
Buhayin ang Puso: Pagbabalik sa Sariling Kagustuhan – Ang Gabay Mo sa Paghahanap ng Saya at Direksyon
Uy, kumusta ka? Alam mo, may mga panahon talaga na parang wala tayong gana. Kahit kumpleto na tayo sa gamit, may trabaho, may mga kaibigan, parang may kulang sa loob, 'di ba? Yung pakiramdam na parang tumatakbo ka lang nang tumatakbo pero hindi mo alam kung saan ka pupunta, o bakit ka tumatakbo. Mga linyang tulad ng, “Hindi ko alam kung ano gusto ko,” “Kailangan kong magbago pero di ko alam paano,” o “Lahat meron ako, pero bakit parang kulang sa saya?” Madalas, iniisip natin, kasalanan natin 'to – tamad tayo, mahina tayo, o baka may mali lang talaga sa atin. Pero ang totoo, madalas, hindi ito tungkol sa kakulangan ng lakas o motibasyon. Ito ay depensa ng ating utak para protektahan tayo sa sakit, sa posibleng pagkabigo, o sa pagtanggi ng iba. Kung masaktan tayo, baka isara na lang natin ang ating mga kagustuhan para iwas-discomfort. Dito pumapasok si Yulia Pirumova, isang kilalang psychotherapist at sikat na psy-blogger. May libro na siyang bestseller, ang “Fragile People” (o “Mga Marurupok na Tao”), at ngayon, may bago siyang libro na parang mapa o gabay sa ating panloob na teritoryo ng mga kagustuhan. Tinatalakay niya kung bakit nawawala ang kakayahan nating “gustuhin” ang isang bagay, na dapat sana’y simple lang, at higit sa lahat, paano natin muling matututunan na kumilos patungo sa mga bagay na tunay nating gusto. Ang pangako ng libro? Pagkatapos basahin ito, kaya mo nang: Itigil ang paninisi sa sarili dahil sa pagiging tamad, mahina, o “iba.” Yung bigat ng konsensya na parang may mali sa’yo – kaya mo na itong tanggalin. Matutunan kung paano kilalanin ang tunay mong mga kagustuhan mula sa mga pekeng kagustuhan na dala ng neurosis. Alam mo yun, yung akala mo gusto mo ng mamahaling kotse, pero ang totoo, ang hanap mo lang pala ay pagkilala o seguridad. Makilala ang maraming praktikal na paraan para “matunaw” ang mga nakatagong kagustuhan. Para bang pagtunaw ng yelo sa loob mo. At ang pinakamahalaga – maibalik ang koneksyon mo sa iyong sarili, sa mga bagay na tunay na mahalaga sa iyo. Maging “ikaw” ulit, kung gusto mo. Tara, samahan mo akong himayin kung ano ang mga importanteng bagay na matututunan natin dito.
Pinagmulan ng Problema: Bakit Nawawala ang Ating Kagustuhan?
Isipin mo ang mga kagustuhan mo bilang isang panloob na kompas. Dapat ito ang nagtuturo sa iyo kung saan ka pupunta, kung ano ang magpapasaya sa iyo. Pero paano kung sira ang kompas na ito, o kung saan-saan lang tumuturo? Edi naliligaw tayo, nalilito, at nawawalan ng direksyon. Maliwanag na ipinapaliwanag ni Yulia Pirumova na ang pagkawala ng kagustuhan ay hindi isang sakit o kapintasan. Kadalasan, ito ay resulta ng ating mga karanasan sa buhay. Mula pagkabata, tinuturuan tayong maging “mabuti,” “tama,” at sumunod sa inaasahan ng iba. Mga magulang, guro, lipunan – lahat nagpapadala ng kanilang mga ideya kung ano ang tagumpay, kaligayahan, at tamang pamumuhay. Unti-unti, napunta tayo sa paggawa ng mga buhay na hindi sa atin. Ang sarili nating mga kagustuhan ay nawawalan ng espasyo, nagiging mahina, halos hindi na marinig. Isa pa ay ang takot. Takot sa pagkabigo: “Paano kung subukan ko tapos di ko magawa? Pagtawanan ako, at mapapahiya lang ako.” Takot sa tagumpay: “Paano kung magtagumpay ako? Ang bigat ng responsibilidad nun! Aasahan nila na lalo pa akong gagaling, pero baka di ko kaya.” Takot na hindi tanggapin: “Paano kung ipakita ko ang tunay kong sarili, kasama ang mga gusto ko, tapos hindi nila ako tanggapin? Mas mabuti na lang na maging tulad ng iba.” Ang mga takot na ito, parang pader na semento, ang humaharang sa ating mga tunay na hangarin. Ang ating utak ay talagang kahanga-hanga. Ang trabaho nito ay protektahan tayo. At kapag nakakaramdam ito ng posibleng panganib (sakit, pagkadismaya, pagtanggi), kaya nitong “i-freeze” ang mismong kagustuhan para maiwasan ang panganib na iyon. Para bang nasunog ka nang malala dati, kaya ngayon, kahit hindi na mainit ang kalan, takot ka pa ring lumapit. Dati, para sa kaligtasan mo, pero ngayon, pati mga ligtas na sitwasyon ay iniiwasan mo na. Kaya nagiging isang paulit-ulit na siklo ito: hindi natin alam ang gusto natin, kaya hindi tayo kumikilos. Ang kawalan ng pagkilos ay nagdudulot ng sala sa sarili at kawalan ng kasiyahan. Ito naman ay nagpapalakas ng takot at kawalan ng kumpiyansa, na lalong nagba-block sa ating mga kagustuhan. Mahirap makawala sa ganitong siklo, pero posible naman.
Ano ang mga “Totoong” Kagustuhan at Paano Malalaman Kung Pekeng mga Ito?
Dito na nagsisimula ang pinaka-interesante. Madalas nating napagpapalit ang ating mga tunay na kagustuhan sa mga kagustuhang ipinataw lang sa atin. Paano natin malalaman? Mga Tunay na Kagustuhan: Nanggagaling sa Loob: Hindi ito yung mga bagay na “dapat” mong gusto, kundi yung mga bagay na tunay na umaalingawngaw sa puso mo. Pwedeng simple lang ito: matutong tumugtog ng gitara, umakyat ng bundok, makasama ang mga mahal sa buhay sa isang gabi, o magbasa ng magandang libro. Nagbibigay ng Enerhiya: Kapag iniisip mo ang tunay mong kagustuhan, nakakaramdam ka ng lakas, pag-asam, at saya. Kahit mahirap ang daan patungo dito, ang mismong ideya nito ay nagbibigay inspirasyon. Nakahanay sa Iyong mga Pinahahalagahan: Ang mga tunay na kagustuhan ay karaniwang tumutugma sa kung ano ang mahalaga sa iyo sa buhay (pamilya, pagkamalikhain, paglago, pagtulong sa iba, atbp.). Hindi Kailangan ng Pagpapatibay ng Iba: Hindi mo kailangang patunayan sa kahit sino na “tama” o “astig” ang iyong kagustuhan. Para sa iyo, gusto mo ito. Mga Pekeng Kagustuhan (Mga Ilusyon ng Kagustuhan): Ipinataw Mula sa Labas: “Dapat gusto ko ng bagong kotse kasi meron din yung kapitbahay namin,” “Kailangan kong maging matagumpay sa career kasi yun ang sabi ni tatay,” “Dapat laging masaya at positibo kasi yun ang inaasahan.” Nagdudulot ng Pagkabalisa at Tensyon: Kapag iniisip mo ang ganitong “kagustuhan,” malamang nakakaramdam ka ng pressure, takot na baka hindi mo magawa, o pagkabalisa. Kaugnay ng mga Takot o Komplekso: Ang kagustuhang magmukhang mas maganda kaysa sa iba, patunayan ang isang bagay sa iba, maiwasan ang kalungkutan, o makakuha ng pagkilala sa iyong halaga. Kailangan ng Pagpapatibay ng Iba: Mahalaga sa iyo na aprubahan ng iba ang iyong “kagustuhan,” na magmukha itong karapat-dapat sa kanilang paningin. Ang sabi ni Yulia Pirumova, isipin natin na ang ating tunay na kagustuhan ay parang mga butong tumutubo mula sa ating panloob na lupa. Ang mga pekeng kagustuhan naman ay parang mga artipisyal na bulaklak na idinidikit natin sa labas para magmukhang maganda. Paano nga ba matututunang kilalanin ang isa't isa? Nagbibigay ang may-akda ng ilang ehersisyo. Halimbawa, isipin mo na mayroon kang walang limitasyong pera at oras. Ano ang gagawin mo? Huwag mong isipin kung ano ang “prestigious” o “lohikal.” Hayaan mo lang ang sarili mong mangarap. Isulat mo lahat ng pumapasok sa isip mo. Pagkatapos, suriin mo ang listahan: Alin sa mga ito ang tunay na nagbibigay ng tugon sa puso mo, saya, at pag-asam? Alin naman ang parang obligasyon lang o parang “dapat” nandyan sa listahan? Isa pang paraan ay ang pagsubaybay sa iyong mga reaksyon. Kapag iniisip mo ang isang bagay na akala mo gusto mo, bigyan mo ng pansin ang iyong nararamdaman sa katawan. Pagluwag, gaan, init – ito ay malamang na tunay na kagustuhan. Tensyon, bigat, paninikip ng dibdib – ito ay posibleng senyales ng pekeng kagustuhan.
Mga Praktikal na Hakbang: Paano “Matutunaw” ang Iyong mga Kagustuhan?
Ang magandang balita ay, ang kakayahang “gumusto” ay maaaring maibalik. Hindi ito tuluyang nawala. Ang libro ni Yulia Pirumova ay nagbibigay ng maraming gamit para dito. Ang mga ito ay nakatuon sa pagtanggal ng mga proteksyon na humaharang sa atin para marinig ang ating sarili. 1. Pagbabalik sa Sarili sa Pamamagitan ng Katawan: Madalas, ang ating mga tunay na kagustuhan ay “nakatira” sa ating katawan. Dahil sanay tayong nakatira lang “sa isip,” nakakalimutan na natin kung paano pakinggan ang mga senyales ng ating katawan. Mga gawain tulad ng mindfulness, meditasyon, yoga, sayaw – lahat ng makakatulong para bumalik ka sa iyong katawan, ay makakatulong din sa paghahanap ng mga kagustuhan. Damhin mo lang kung saan sa iyong katawan tumutugon ang isang ideya, kagustuhan, o emosyon. 2. Paggawa sa mga Takot: Tulad ng nabanggit, ang mga takot ang pangunahing humaharang. Hindi kailangang kalabanin ang mga ito, kundi intindihin. Ano ba talaga ang kinakatakutan mo? Ano ang pinakamasamang pwedeng mangyari kung susubukan mong gawin ang iyong kagustuhan? At ano ang pinakamasamang pwedeng mangyari kung patuloy kang mabubuhay na pinipigilan ang iyong mga kagustuhan? Kadalasan, ang mga takot ay pinalalaki lang, at ang realidad ay hindi naman ganoon kasama. Nagbibigay ang may-akda ng mga paraan para unti-unting “lumapit” sa mga nakakatakot na sitwasyon para masanay ka dito at makita na hindi naman pala ito ganoon kasama. 3. Pagrepaso sa mga “Dapat na Gawin” (Obligations): Gumawa ka ng listahan ng lahat ng bagay na “dapat” mong gawin, “dapat” mong gustuhin, o “dapat” kang maging. Tapos tanungin mo ang sarili: “Gusto ko ba talaga ito? Sino nagsabi sa akin? Bakit ko iniisip na dapat ko itong gawin?” Madalas, mapagtatanto mong karamihan sa mga “dapat” na ito ay mga pananaw ng iba na naisalin lang sa iyo, pero hindi naman talaga akma sa iyo. Ang pagbitaw sa mga ito ay nagpapalaya ng napakaraming enerhiya at espasyo para sa iyong mga tunay na kagustuhan. 4. Maliliit na Hakbang at Pag-eeksperimento: Huwag mo munang isugal ang lahat. Magsimula sa maliit. Kung matagal mo nang gustong matutong magpinta, bumili ka ng album at lapis. Kung pangarap mong subukan ang isang bagong hobby, mag-enroll ka sa isang trial class. Ang mahalaga ay kumilos, gumawa ng maliliit na hakbang patungo sa iyong kagustuhan. Bawat hakbang ay parang pagsubok ng isang ideya, isang eksperimento. At kahit hindi magtagumpay, hindi ito katapusan ng mundo, kundi isang karanasan lang. 5. Pagsusulat ng "Journal ng mga Kagustuhan": Isulat mo lahat ng pumapasok sa isip mo, kahit yung mga mukhang kakaiba o imposible sa una. Basahin mo ulit ang mga sinulat mo, hanapin ang mga pattern, mga tema na paulit-ulit. Makakatulong ito para mas maintindihan mo ang iyong sarili at ang iyong mga malalim na pangangailangan. 6. Pagpayag sa Sarili na “Magusto”: Ang pinakamahalaga ay ang payagan ang sarili na magusto ang isang bagay. Walang pakiramdam ng pagkakasala, walang pagpipigil sa sarili. Kilalanin mo na ang iyong mga
Kapag Lahat ay Meron, Ngunit Walang Kaligayahan: Paghahanap ng Kahulugan Lampas sa mga Nakamit
Ang paradoks na ito – “lahat ay meron, pero walang kaligayahan” – ay karaniwan sa modernong mundo. Nabubuhay tayo sa kultura ng pagkonsumo at pagkamit ng mga layunin. Paulit-ulit tayong sinasabihan na ang kaligayahan ay bunga ng tagumpay: magandang trabaho, maraming pera, magandang kotse, malaking bahay, perpektong pamilya. Hinahabol natin ang mga layuning ito, inaabot natin, at pagkatapos… napagtatanto nating wala pa rin ang kaligayahan. Ipinaliliwanag ni Yulia Pirumova na sa ganitong sitwasyon, madalas tayong napupunta sa “hedonic adaptation.” Ito yung mabilis tayong nasasanay sa mga magagandang bagay. Yung bagong kotse, hindi na nakakatuwa pagkalipas ng isang buwan. Yung promotion sa trabaho, pagkalipas ng kalahating taon. Patuloy tayong nangangailangan ng bagong “dosis” ng mga tagumpay para kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam. Pero parang pagtatangkang pawiin ang uhaw gamit ang tubig na maalat – habang mas umiinom ka, mas lalo kang nauuhaw. Ang problema, mali ang ating pinagbubuhusan ng paghahanap ng kaligayahan. Hinahanap natin ito sa mga panlabas na bagay, samantalang ito ay mas malalim pa – nasa ating panloob na estado, sa kahulugan na natatagpuan natin sa buhay. Kaya ano ang gagawin kung pakiramdam mo ay lahat meron ka, pero wala kang kaligayahan? 1. Itigil ang Paghahabol sa Panlabas: Kilalanin na ang paghahabol sa “tagumpay” ayon sa pamantayan ng iba ay patungo sa wala. Simulang ilipat ang pokus mula sa “ano ang meron ako” patungo sa “sino ako” at “ano ang tunay na mahalaga sa akin.” 2. Maghanap ng Kahulugan sa Gawain, Hindi Lang sa Resulta: Huwag lang basta abutin ang layunin, kundi i-enjoy ang proseso ng pag-abot nito. Maghanap ng bagay na interesado kang gawin sa sarili nito, kahit hindi ito nagbibigay ng “katayuan” o malaking pera. Pwedeng ito ay pagkamalikhain, pagiging boluntaryo, pagtulong sa iba, o pag-aaral ng bago. 3. Magsanay ng Pasasalamat: Bawat araw, maghanap ng ilang bagay na ipinagpapasalamat mo. Nakakatulong ito para pahalagahan ang mga bagay na meron ka na, at ililipat ang pokus mula sa kakulangan patungo sa kasaganaan. 4. Bumuo ng Malalim na Relasyon: Ang tunay na kaligayahan ay madalas nakaugnay sa kalidad ng ating mga relasyon sa ibang tao. Ang oras na ginugugol kasama ang mga mahal sa buhay, tapat na pakikipag-usap, suporta – ito ang mga bagay na hindi mabibili ng pera. 5. Tanggapin ang Hindi Pagiging Perpekto: Hindi perpekto ang buhay. Ang pagtanggap sa ating mga kapintasan, pagkakamali, at hirap ay bahagi rin ng daan patungo sa kaligayahan. Huwag maghangad ng isang bagay na hindi kayang abutin, kundi pahalagahan ang sarili bilang kung ano ka. Ang libro ni Pirumova ay isang paanyaya para sa ganitong panloob na paghahanap. Hindi ito nangangako ng mahiwagang solusyon, pero nagbibigay ito ng mga gamit para simulan mo mismo ang paghahanap na ito.
Ang “Mga Marurupok na Tao” at ang Kapangyarihan ng Pagiging Vulnerable: Bakit Mahalagang Maging Ikaw?
Ang pamagat ng unang libro ni Yulia Pirumova, “Mga Marurupok na Tao,” ay nagsasalita para sa sarili nito. Madalas, pinipilit nating magmukhang matatag, hindi matinag, at laging may kumpiyansa sa sarili. Pero sa likod ng maskara ng katatagan na ito ay madalas nakatago ang takot, kawalan ng katiyakan, at pagiging marupok. At ang “karupukan” na ito, kabalintunaan, ay maaaring maging tunay nating lakas. Kapag hindi na tayo natatakot ipakita ang ating pagiging marupok, nagiging totoo tayo. Maaari tayong maging tayo, kasama ang lahat ng ating kahinaan at hindi pagiging perpekto. At ito, kabalintunaan, ay nagpapalakas sa atin, dahil hindi na natin kailangang gumastos ng enerhiya para panatilihin ang isang pekeng imahe. Madalas binibigyang-diin ni Yulia Pirumova sa kanyang mga gawa ang kahalagahan ng pagtanggap sa pagiging marupok: Ang Pagiging Marupok ay Hindi Kahinaan: Ito ay katapatan sa sarili at sa iba. Ito ay katapangan na ipakita ang tunay na sarili. Ang Pagtanggap sa Pagiging Marupok ay Nagbubukas ng Pinto sa Pagiging Malapit: Kapag nagbubukas tayo sa iba, hinahayaan natin silang makita ang tunay na tayo. Ito ang pundasyon para sa malalim at tapat na mga relasyon. Ang Pagiging Marupok ay Nagpapahintulot sa Ating Matuto at Lumago: Kapag kinikilala natin na may hindi tayo alam o may kinakatakutan tayo, nagiging bukas tayo sa bagong karanasan at mga oportunidad. Ang Tunay na Lakas ay Nasa Pagtanggap sa Sarili: Hindi sa pagiging perpekto, kundi sa pagtanggap sa sarili kasama ang lahat ng iyong mga “hindi pagiging perpekto.” Ang librong ito ay pagpapatuloy ng kaisipang ito. Tinutulungan tayo nitong maintindihan na ang ating “kawalan ng kagustuhan,” ang ating kawalan ng gana, ang ating pakiramdam ng kawalan – lahat ito ay bahagi natin. At sa halip na labanan ito, itanggi, o husgahan ang sarili, maaari natin itong tuklasin. Intindihin kung ano ang silbi nito, anong mga takot ang nakatago sa likod nito, at kung paano maaaring mapagaling ang mga sugat na ito. Kapag itinigil natin ang pagsisi sa sarili dahil sa pagiging “mali,” nagpapalaya tayo ng napakalaking mapagkukunan ng lakas. Ang lakas na ito ay maaaring ituon sa pakikinig sa ating mga tunay na kagustuhan at pagsisimula ng paglalakbay patungo sa mga ito. Maaaring hindi madali ang daan, pero ito ay magiging sarili mong daan, hindi daan na ipinataw ng iba.
