Summio

Aklat

Kapitalismo: Isang Hindi Sustenableng Hinaharap?

Ang aklat na ito ay malalim na sumisisid sa magkakaugnay na mga krisis na nagmumula sa mga dekada ng neoliberalismo, globalisasyon, at financialization, tinatalakay ang mga ugat nito at ang mga posibleng hinaharap.

27 min basahin

Available sa

Preview ng buod

Ang mga Krisis ng Kapitalismo: May Unsustainable Future Ba?

Uy mga kasama, mga nag-iisip at nagmamalasakit sa ating mundo! Kumuha kayo ng kape o kahit anong paborito niyong inumin, dahil pag-uusapan natin ang isang napakahalagang usapin: ang gusot na kinasasadlakan natin ngayon dahil sa ating kasalukuyang sistema ng ekonomiya. Kung iisipin mo, itong sistema na hinubog ng neoliberalismo, globalisasyon, at financialization nitong nakaraang apat na dekada, parang nagdala sa atin sa napakaraming problema. Nandiyan ang mga financial meltdown, ang pandemya na kakakita lang natin, at siyempre, yung pabulusok na agwat ng mga mayayaman at mahihirap. At ang pinakamatindi pa, nakabitin sa ating lahat ang banta ng climate change, na parang sinasabihan na ang planeta natin na "oras na para magbago, o mawala na kayo." Ang aklat na ito, na koleksyon ng mga sanaysay mula sa International Review of Applied Economics, ay parang isang malalimang paghuhukay sa pinagmulan ng lahat ng isyung ito. Hindi lang ito basta pagtuturo ng daliri; ang layunin nito ay maintindihan natin kung paano tayo napunta rito at kung ano ang pwede nating gawin para makalabas sa sitwasyong ito. Sinusuri ng mga may-akda ang mga patakarang sinasabing solusyon sa climate emergency. Binubusisi nila kung paano pinalala ng financialization ang inequality at ano ang ibig sabihin nito sa relasyon ng paglago ng ekonomiya at kung gaano ito ka-pantay-pantay. At dahil ang US ang parang poster child ng neoliberal experiment, binibigyan nila ito ng masusing pagsusuri. Pag-uusapan din natin ang mundo ng pananalapi mismo. Ano ba talaga ang papel ng mga public bank at micro-finance? Nakakatulong ba sila o hadlang? At bakit napakahalaga ng mas mahusay na oversight, lalo na sa mga economic union tulad ng EU? Ang globalisasyon, na isang malaking buzzword sa loob ng ilang dekada, ay nagdala sa atin ng mga Global Value Chains (GVCs). Ang tanong ng libro: Ang mga GVCs ba ay tunay na hagdan para makaahon ang mga developing countries, o parang one-way street lang ito na pabor sa mga mayayaman na? Titingnan din natin ang trade imbalances at ang napakalaking daloy ng kapital, partikular sa lente ng China at South Africa, para makita kung ano talaga ang nangyayari. Hindi ito basta madaling basahin, pero napakalaking tulong nito para sa sinumang interesado sa political economy, economic thought, climate crisis, kung paano maging sustainable, o kahit sa business studies. Isipin mo na lang na parang guided tour ito sa kumplikado at minsan ay hindi komportableng realidad ng ating modernong mundo ng kapitalismo. Kaya humanda na kayo, simulan na natin!

Seksyon 1: Ang Pagkalas - Mga Krisis na Pinalaya ng Modernong Kapitalismo

Okay, simulan natin sa malaking larawan. Sa loob ng halos apatnapung taon, mula noong huling bahagi ng dekada 70 o simula ng dekada 80, isang partikular na hanay ng mga ideya—neoliberalismo, globalisasyon, at financialization—ang talagang nangingibabaw. Isipin mo ito bilang ang economic operating system na ginamit ng halos buong mundo. Ang neoliberalismo, sa simpleng salita, ay ang pagpapabor sa malayang pamilihan (free markets), deregulasyon, pribatisasyon, at pagbabawas ng gastusin ng gobyerno. Ang globalisasyon naman ay ang pagtaas ng pagkakaugnay-ugnay ng mga bansa—isipin mo ang kalakalan, daloy ng kapital, at paggalaw ng mga tao. Ang financialization naman ay ang paglaki ng impluwensya ng mga financial market, financial motives, at financial actors sa operasyon ng mga lokal at pandaigdigang ekonomiya. Parang recipe para sa pag-unlad, 'di ba? Well, ang realidad ay mas magulo. Ang argumento ng libro, at medyo malakas ito, ay ang partikular na pinaghalong mga patakaran at pokus ng ekonomiya na ito ang direktang nag-ambag sa sunod-sunod na malalaking krisis. Nakaranas tayo ng malalaking financial crises, tulad noong 2008 na halos nagpabagsak sa buong pandaigdigang ekonomiya. Sumunod ang COVID-19 pandemic, na hindi lang naglantad ng kahinaan ng ating mga sistema sa kalusugan kundi pati na rin ng ating mga istrukturang pang-ekonomiya, na nagdulot ng malawakang disrupsiyson at karagdagang economic shocks. Hindi ito mga hiwa-hiwalay na insidente; sa maraming paraan, ito ay mga inaasahang bunga ng isang sistema na inuna ang walang kontrol na market forces at financial speculation kaysa sa katatagan at pagkakapantay-pantay. Higit pa sa mga dramatikong pangyayaring ito, may mas tuso at unti-unting krisis: ang pagtaas ng inequality. Ang agwat sa pagitan ng mga super-rich at ng lahat ng iba pa ay lumaki nang husto. Habang ang ilang tao at korporasyon ay nakaranas ng hindi pa nagagawang pag-ipon ng yaman, marami naman ang nahirapan sa stagnant na sahod, kawalan ng seguridad sa trabaho, at pagliit ng social safety net. Hindi ito aksidente; itinuturo ng libro ang financialization bilang pangunahing driver. Kapag ang financial sector ay nagiging mas malaki at mas malaki na bahagi ng ekonomiya, at kapag ang mga tubo ay mas madalas na nagmumula sa mga financial maneuvers kaysa sa paggawa ng mga produkto at serbisyo, ang mga gantimpala ay karaniwang dumadaloy nang hindi pantay-pantay sa mga kumokontrol ng kapital, kaysa sa paggawa. At kung kulang pa lahat ng iyan, nandiyan ang elepante sa kwarto—o mas tamang sabihin, ang natutunaw na mga ice cap sa kwarto: ang climate emergency. Hindi lang ito problema sa hinaharap; nangyayari na ito ngayon, at ito ay nagdudulot ng banta sa ating planeta. Ang sistemang pang-ekonomiya na ginagamit natin, na madalas ay nakasalalay sa walang katapusang paglago at pag-abuso sa mga likas na yaman nang hindi lubos na isinasaalang-alang ang mga gastos sa kapaligiran, ay malaking kontribyutor sa krisis na ito. Binibigyang-diin ng libro

Seksyon 2: Mga Agendang Pang-Polisiya at ang Climate Emergency – Karera Laban sa Oras

Pagtuunan natin ng pansin ang climate emergency, dahil, prangka tayo, ito ang pinakamalaki. Binibigyang-diin ng libro na ang pagbuo ng mga agendang pang-polisiya para tugunan ang banta na ito ay isang malaking gawain, at nangyayari ito sa isang konteksto kung saan ang mismong sistemang pang-ekonomiya na nagtutulak sa krisis ay malalim na nakaugat. Parang sinusubukan mong ayusin ang isang bangkang may tagas habang sabay na nagbubutas pa ng iba. Ano ba talaga ang ibig sabihin ng "policy agendas" sa kontekstong ito? Ito ay tungkol sa mga plano, estratehiya, at regulasyon na ipinapatupad (o hindi ipinapatupad) ng mga gobyerno at pandaigdigang organisasyon para harapin ang climate change. Kasama dito ang mga bagay tulad ng pagtatakda ng mga target sa emissions, pamumuhunan sa renewable energy, mga mekanismo sa carbon pricing (tulad ng mga buwis o cap-and-trade systems), regulasyon sa mga industriya, at mga kasunduang pandaigdigan tulad ng Paris Accord. Ipinapahiwatig ng libro na ang pagiging epektibo at maging ang pag-iral ng mga agendang ito ay lubos na naiimpluwensyahan ng nangingibabaw na neoliberal ideology. Pag-isipan mo: Ang neoliberalismo ay madalas na nagbibigay-diin sa mga solusyon sa pamilihan at minimal na interbensyon ng gobyerno. Kaya, pagdating sa climate change, ang mga pinapaborang solusyon ay madalas na nakahilig sa mga bagay tulad ng carbon markets, umaasang ang "invisible hand" ng pamilihan ay mahiwagang aayusin ang isang problema na pangunahing tungkol sa mga pagkabigo ng pamilihan (market failures). Habang ang mga market mechanisms ay maaaring magkaroon ng papel, ipinapahiwatig ng libro na ang pag-asa lamang sa mga ito, nang walang malakas na regulasyon ng gobyerno at pampublikong pamumuhunan, ay hindi sapat para tugunan ang isang krisis na ganito kalaki. Ang pagkaapurahan ng climate change ay nangangailangan ng matapang, proaktibong mga polisiya, hindi lang mga pag-aayos sa merkado. Higit pa rito, ang pandaigdigang kalikasan ng climate change ay nangangahulugan na ang pandaigdigang kooperasyon ay mahalaga. Gayunpaman, ang globalisasyon, tulad ng pag-unlad nito sa ilalim ng neoliberalismo, ay madalas na nailalarawan ng kumpetisyon sa pagitan ng mga bansa kaysa sa pagtutulungan, lalo na kung tungkol sa mga interes sa ekonomiya. Ang mga developing countries, na madalas ang pinaka-vulnerable sa mga epekto ng klima kahit na sila ang pinakakaunti ang kontribusyon sa problema, ay nahaharap sa matinding pressure na mag-industrialize, minsan ay sumusunod sa mga carbon-intensive na landas na dati nang tinahak ng mga developed nations. Lumilikha ito ng kumplikadong dinamika kung saan ang mga layunin sa pag-unlad ng ekonomiya ay madalas na nagbabanggaan sa mga layunin sa climate action. Malamang na sinusuri ng libro ang mga hamon sa pagbuo at pagpapatupad ng mga polisiyang ito. May mga makapangyarihang vested interests (isipin ang mga industriya ng fossil fuel) na aktibong naglo-lobby laban sa climate action. Mayroon ding mga debate tungkol

Seksyon 3: Inequality – Ang Lumalawak na Agwat at ang Papel ng Financialization

Sige, pag-usapan natin nang totoo ang tungkol sa inequality. Hindi lang ito isang buzzword; ito ay isang realidad na nararanasan ng milyun-milyon, at nililinaw ng libro na ang pagtaas ng inequality ay malalim na nakaugnay sa mga trend ng financialization at sa mismong konsepto ng economic growth. Ano ba talaga ang ginagawa ng financialization sa inequality? Well, gaya ng nabanggit natin, nangangahulugan ito na ang financial sector ay lumaki nang husto sa impluwensya at tubo. Ang mga tubo sa pananalapi ay madalas na nagmumula sa mga financial transactions, speculation, mergers, at acquisitions, kaysa sa paggawa ng mga bagay o pagbibigay ng mga serbisyo. Nangangahulugan ito na ang yaman ay madalas na natitipon sa mga kamay ng mga nagmamay-ari ng financial assets (stocks, bonds, atbp.) at ng mga nagtatrabaho sa mga high-paying finance jobs. Samantala, para sa karamihan ng tao, ang kanilang kita ay nagmumula sa sahod, na sa maraming bansa ay mas mabagal ang paglaki kaysa sa mga corporate profits o sa kita ng pinakamataas na 1%. Malamang na sinusuri ng libro ang relasyong ito sa pamamagitan ng pagtingin sa mga bagay tulad ng: Wage Stagnation: Habang mas nakatuon ang mga kumpanya sa shareholder value at financial performance, madalas ay tumataas ang pressure na panatilihing mababa ang labor costs. Maaari itong humantong sa mga patakaran na nagpapahina sa mga unyon, naglilimita sa pagtaas ng sahod, at nagtataguyod ng mapanganib na trabaho (part-time, contract, gig economy jobs) na nag-aalok ng mas kaunting seguridad at mas kaunting benepisyo. Returns on Capital vs. Labor: Ang financialization ay may tendensiyang pataasin ang returns sa kapital (pera na ini-invest) kumpara sa returns sa paggawa (trabahong ginawa). Kung ang iyong pera ay mas malaki ang kinikita para sa iyo kaysa sa iyong trabaho, at ito ay nangyayari sa buong ekonomiya, hindi nakakagulat na ang wealth inequality ay tumataas nang husto. Deregulation: Ang pagtulak para sa deregulasyon, isang tatak ng neoliberalismo, ay madalas na lumawak sa financial sector. Ang mas kaunting regulasyon ay maaaring mangahulugan ng mas maraming risk-taking at potensyal na mas mataas na tubo para sa mga financial institutions, ngunit pinapataas din nito ang posibilidad ng mga krisis na maaaring hindi pantay na makapinsala sa ordinaryong tao sa pamamagitan ng pagkawala ng trabaho at pagbaba ng aktibidad ng ekonomiya. Corporate Governance: Ang pokus sa pag-maximize ng shareholder value ay maaaring humantong sa mga corporate executive na unahin ang short-term financial gains kaysa sa long-term investment sa mga empleyado, pananaliksik, o sustainable practices. Maaari pa nitong palalain ang inequality sa loob ng mga kumpanya at sa buong ekonomiya. Sinusuri din ng libro ang kumplikadong relasyon sa pagitan ng paglago at inequality. Sa mahabang panahon, ang nangingibabaw na ideya ay ang paglago ng ekonomiya ay sa huli ay "mag-aangat sa lahat ng bangka." Ang teorya ay habang lumalawak ang ekonomiya, lahat ay

Seksyon 4: Ang Neoliberal Experiment sa USA – Isang Kritikal na Pagsusuri

Walang talakayan tungkol sa mga nakaraang dekada ng mga patakarang pang-ekonomiya ang magiging kumpleto nang walang kritikal na pagtingin sa Estados Unidos. Ang USA ay madalas na nakikita bilang ang lugar ng kapanganakan at nangungunang tagapagtaguyod ng mga neoliberal na patakaran, kaya ang pagsusuri sa karanasan nito ay nagbibigay ng mahahalagang aral—hindi lahat ay mabuti. Malamang na sinusuri ng libro kung paano ang mga patakaran na itinaguyod sa ilalim ng neoliberal banner—deregulasyon, pribatisasyon, pagbaba ng buwis (lalo na para sa mga korporasyon at mayayaman), pagbawas ng gastusin ng gobyerno sa mga social program, at ang pagpapahina ng mga unyon ng manggagawa—ay naglaro sa konteksto ng Amerika. Hindi ito isang biglaang pagbabago kundi isang unti-unting transpormasyon, nagsimula talaga noong huling bahagi ng dekada 70 at bumilis noong dekada 80 at pagkatapos. Ano ang mga pangunahing resulta mula sa "neoliberal experiment" na ito sa US? Malamang na binibigyang-diin ng libro ang ilang kritikal na kinalabasan: Increased Inequality: Gaya ng nabanggit kanina, ang US ay nakaranas ng dramatikong pagtaas sa income at wealth inequality, marahil mas malala kaysa sa maraming iba pang mauunlad na bansa. Ang mga pagbaba ng buwis at deregulasyon ay hindi pantay na nakinabang sa mga korporasyon at high-income earners, habang ang mga sahod para sa karamihan ay nanatiling stagnant. Financial Sector Dominance: Ang trend ng financialization ay partikular na malakas sa US. Ang deregulasyon ng industriya ng pananalapi ay nagbigay-daan sa paglago ng mga kumplikadong financial products at tumaas na speculative activity, na nagtapos sa 2008 financial crisis, na nagmula sa US housing market. Erosion of the Social Safety Net: Ang mga pagbaba sa gastusin ng gobyerno ay nagpahina sa mga social program, na nakaapekto sa mga lugar tulad ng edukasyon, pangangalagang pangkalusugan, at imprastraktura. Pinahirapan nito ang mga indibidwal na makaakyat sa economic ladder at pinataas ang vulnerability para sa mga nahaharap sa kahirapan. Stagnant Middle Class: Habang ang mga high earners ay nakaranas ng makabuluhang mga pakinabang, ang middle class ng Amerika ay, sa loob ng ilang dekada, nakaranas ng pakiramdam ng economic precarity. Nabawasan ang job security, at ang cost of living (lalo na para sa mga pangunahing pangangailangan tulad ng pabahay, pangangalagang pangkalusugan, at edukasyon) ay tumaas nang mas mabilis kaysa sa kita para sa marami. Impact on Public Services: Ang mga pagsisikap sa pribatisasyon, habang minsan ay ipinagdiriwang para sa kahusayan, ay sa maraming kaso ay humantong sa pagbaba ng kalidad o pagiging accessible ng mga pampublikong serbisyo, mula sa imprastraktura hanggang sa mga utility. Ang kritikal na pagsusuri ay hindi lamang tungkol sa paglilista ng mga negatibong resulta. Ito ay tungkol sa pag-unawa sa mga causal link. Paano humantong ang mga partikular na patakaran sa mga resultang ito? Halimbawa, paano naapektuhan ng pagpapahina ng mga unyon