Summio

Artikulo

Ano ang Stoicismo? Isang Depinisyon & 9 na Ehersisyong Stoic Para Magsimula Ka

Ang Stoicismo ay isang sinaunang pilosopiya na nagbibigay ng mga praktikal na paraan upang magkaroon ng lakas ng loob, karunungan, at kapayapaan sa araw-araw na buhay.

9 min basahin

Available sa

Preview ng buod

Ang Stoicismo: Daang Patungo sa Dunong, Kapayapaan, at Kabutihan

Nais mo bang maging mas matatag sa harap ng mga problema? Gusto mo bang magkaroon ng kapayapaan sa gitna ng kaguluhan? O baka naman naghahanap ka lang ng paraan para mamuhay nang mas makabuluhan at masaya? Kung oo ang sagot mo, baka naman ang sinaunang pilosopiyang Stoicismo ang hinahanap mo! Sa panahon ngayon na punong-puno ng pagbabago, stress, at kung minsan ay parang wala tayong kontrol sa mga nangyayari, ang Stoicismo ay parang isang magandang gabay. Hindi ito tungkol sa pagiging manhid o pagiging walang pakialam sa mundo. Sa halip, ito ay tungkol sa pagbuo ng lakas sa loob, pagiging matalino sa pagharap sa mga hamon, at paghahanap ng tunay na kaligayahan na hindi nasisira ng mga panlabas na bagay. Sa mahabang pagtalakay na ito, susuriin natin kung ano nga ba talaga ang Stoicismo, saan ito nagsimula, sino ang mga nagpasimuno nito, ano ang mga pangunahing aral, at higit sa lahat, paano natin magagamit ang mga ito para sa mas mabuti nating buhay. Handa ka na bang sumabak sa paglalakbay na ito?

I. Ano ba Talaga ang Stoicismo?

Sabi nga ni Seneca, isa sa mga pinakasikat na Stoic, "Sa lahat ng tao, ang mga naglalaan ng oras sa pilosopiya lang ang tunay na malaya. Hindi sila kuntento sa basta pagdaan ng araw; isinasama nila sa kanilang buhay ang bawat siglo. Ang lahat ng bunga ng nakaraan ay nadadagdag sa kanilang kayamanan." Ang mga salitang ito ay sumasalamin sa diwa ng Stoicismo: ito ay isang pilosopiya na tumutulong sa atin na sulitin ang bawat sandali, gamit ang karunungan ng mga nauna sa atin. Madalas, akala ng mga tao, ang Stoicismo ay tungkol sa pagiging malamig o walang emosyon. Pero mali 'yon! Sa totoo lang, ito ay isang makapangyarihang paraan para makamit ang pagpipigil sa sarili, katatagan, at tunay na karunungan. Hindi ito basta teorya lang; ito ay isang praktikal na gabay para mabuhay nang buo at makabuluhan, kahit pa may mga pagsubok na darating. Maraming dakilang tao sa kasaysayan—mga emperador, presidente, manunulat, negosyante—ang nakahanap ng inspirasyon at lakas sa Stoicismo. Sina Marcus Aurelius, Frederick the Great, George Washington, Thomas Jefferson, Adam Smith, Theodore Roosevelt, at marami pang iba ay humugot ng karunungan mula sa sinaunang tradisyong ito. Ang turo ng Stoicismo ay hindi para supilin ang ating mga emosyon, kundi para matutunan itong pamahalaan. Ito ay tungkol sa paglinang ng kabutihan, pagtanggap sa mundo kung ano ito, habang patuloy na nagsisikap na gawin itong mas mabuti. Ito ay pilosopiya para sa mga gustong mamuhay nang may layunin, harapin ang mga hamon, at maging pinakamahusay na bersyon ng kanilang sarili.

II. Paano Nagsimula ang Stoicismo?

Ang kwento ng Stoicismo ay nagsimula mga 304 BC pa lang, sa isang mangangalakal na nagngangalang Zeno. Nawalan siya ng halos lahat nang masira ang kanyang barko. Pagdating niya sa Athens, natuklasan niya ang pilosopiyang nagpabago sa kanyang buhay. Nakita ni Zeno ang kapangyarihan sa mga salitang, "Masuwerte ang naging biyahe ko kahit nasira ang barko ko." Nagsimula siyang mag-aral ng pilosopiya mula sa mga Cynic at Megarian, at kalaunan, nagtayo siya ng sarili niyang paaralan. Ang paaralang ito ay tinawag na "Stoa Poikile," na ang ibig sabihin ay "Painted Porch" o Pinturang Pasilyo. Dito nagtitipon si Zeno at ang kanyang mga tagasunod para magtalakayan. Nakakatuwa na kahit gaano kahalaga si Zeno, hindi ipinangalan sa kanya ang paaralan, na nagpapakita ng kanyang pagpapakumbaba.

III. Sino ang mga Stoic na Pilosopo?

Nagbigay ang Stoicismo sa mundo ng maraming magagaling na palaisip na ang mga ideya ay mahalaga pa rin hanggang ngayon. Sa mga pinakakilala at pinakamaimpluwensyang tao, tatlo ang talagang namumukod-tangi: si Emperor Marcus Aurelius, ang pilosopong alipin na si Epictetus, at ang estadista at mandudula na si Seneca.

Marcus Aurelius

Siya ang naging Emperador ng Roma, kilala bilang "pilosopo sa trono." Ang kanyang mga personal na tala, na kilala bilang "Meditations" (o "Para sa Sarili Ko"), ay isa sa mga pinakamahalagang pinagmumulan ng karunungan ng Stoicismo. Sa kabila ng kanyang malaking kapangyarihan at responsibilidad, patuloy na nagsikap si Marcus Aurelius na mapabuti ang kanyang sarili, nagmumuni-muni tungkol sa kabutihan, katarungan, at pagkontrol sa sarili. Ang kanyang pamumuno ay naharap sa mahihirap na panahon—mga digmaan, epidemya, panloob na kaguluhan—ngunit sinikap niyang mamahala nang may talino at katarungan, batay sa mga prinsipyo ng Stoicismo.

Seneca

Isang tanyag na mandudula, tagapayo sa politika, at pilosopo. Bilang anak ng isang mayamang manunulat, nakatanggap si Seneca ng magandang edukasyon at naging isa sa mga pinakamaimpluwensyang tao sa kanyang panahon, nagsilbing guro at tagapayo ni Emperor Nero. Ang kanyang mga liham at sanaysay ay puno ng praktikal na payo tungkol sa pagkontrol sa galit, takot, kayamanan, at mga pagsubok sa buhay. Naniniwala si Seneca na ang pilosopiya ay hindi lamang para sa mga teoretikal na pag-iisip, kundi para sa praktikal na pagpapabuti ng buhay, na tumutulong sa atin na harapin ang mga hamon at mamuhay nang may kabutihan.