Summio

Video sa YouTube

Oscar: Ang Malaking Sabwatan ng Pinakamalaking Gantimpalang Pang-pelikula sa Mundo. Mafia, Mason, Pagkamatay ng mga Aktres, Iskandalo, Epstein

Ang kuwento ng Oscars ay hindi lang tungkol sa kislap sa red carpet, kundi pati na rin sa mga madilim na lihim, eskandalo, mafia, at mga trahedyang pantao na humubog sa pinakaprestihiyosong parangal sa pelikula sa buong mundo.

13 min basahin

Available sa

Preview ng buod

Ang Madilim na Bahagi ng Oscar at Hollywood: Higit Pa sa Kumikinang na Pangarap

Kamusta, mga kaibigan! Handa na ba kayong sumabak sa isang paglalakbay na puno ng kislap, paghanga, pero minsan ay nakakakilabot din? Ngayon, dadalhin ko kayo sa mundo ng Hollywood at sa pinakasikat nitong parangal, ang Oscar. Pero hindi lang ito tungkol sa mga magagandang pelikula at award-winning actors. Handa na ba kayong malaman ang mga lihim, ang mga intriga, ang mga sakripisyo, at oo, pati ang mga trahedyang bumabalot sa 'factory of dreams' na ito?

Simula ng Impyerno: Ang Kwento ni Judy Garland at ang Pabrika ng Pangarap

Isipin niyo 'to: 1938, Los Angeles. Isang 15-anyos na si Judy Garland, galing sa simpleng pamilya ng mga performers, ay parang nakakuha ng ticket sa langit. Pinili siya mismo ni Louis Mayer, ang hari ng Metro-Goldwyn-Mayer (MGM), para sa pangunahing role sa "The Wizard of Oz." Si Mayer, hindi lang basta-basta boss ng studio; para siyang diyos sa industriya ng pelikula, kayang magpasikat ng sinuman o kaya namang sirain ang buhay ng iba. Pero para kay Judy, ito na pala ang simula ng kanyang personal na impyerno. Anim na buwan ng shooting, parang anim na buwan din ng pagtitiis. 18 oras na trabaho, minsan tatlong araw na walang tulog. At ang diet? Ayon kay Mayer, puro chicken broth, black coffee, sigarilyo, at... mga tableta lang dapat ang kainin ni Judy. Oo, mga tableta ang naging 'sikreto' sa kanyang 'tagumpay.' Araw-araw, binibigyan ng amphetamines ang batang si Judy para hindi siya bumagsak sa pagod, at sa gabi naman, barbiturates para kahit papaano ay makatulog siya. Ang resulta? Nakatanggap siya ng espesyal na "Junior Oscar" at pumirma ng mahabang kontrata sa MGM. Pero ito lang ang simula. Ang buong buhay niya, pagmamay-ari na ng studio. Ang ganitong sistema, tumagal ng mga taon. Nagdulot ito ng mga pagtatangkang magpakamatay at malalang problema sa pag-iisip. Hindi interesado ang studio sa pagpapagamot niya—matagal at nakakaabala sa shooting. Mas madali para sa kanila ang banta ng mas matinding gamutan, tulad ng electroshock therapy sa mental hospital, para lang maibalik siya agad sa trabaho pagkatapos ng mga breakdown.

Punto 1: Ang Hollywood Bilang Walang Pusong Makina

Ang kwento ni Judy Garland ay hindi isang exception, kundi ang patakaran. Ang batang Hollywood ay isang makina na walang puso, ginawa para kumita ng pera. Ang mga bituin ay piga hanggang sa huling patak, pinagtatrabaho nang walang pahinga. Ang panggagahasa sa mga aktres ng mga boss ng industriya ay pangkaraniwan na. Ang mga buntis ay pinipilit magpa-abort nang ilegal, at ang mga taong masyadong madaldal ay maaaring patayin, sabihin na lang na nagpakamatay sila. Yung mga masyadong madalas magsalita sa press, pinapadala sa mental hospital o kaya naman ay pina-lobotomize. Maraming artista ang namatay dahil sa nakalalasong makeup, overdose sa droga at alak, at mga stuntman dahil sa delikadong stunts na walang safety gear. Para itong malinis ang lahat ng dumi, binabayaran ng mga studio ang press, pulis, at gobyerno. May mga "fixers" pa nga na nagtatago ng mga bangkay at umaayos ng problema kapag ang mga sikat ay nakapatay ng kapwa nila.

Punto 2: Ang Oscar Bilang Sandata ng Kontrol at Manipulasyon

Dahil sa pressure mula sa press at publiko, at sa pakikipaglaban ng mga manggagawa para sa kanilang karapatan, naghanap ng paraan ang mga studio para mapanatili ang kontrol. Dito na naisipan ni Louis Mayer na gumawa ng sarili nilang akademya na kontrolado ng studio—ang American Academy of Motion Pictures—at magdaos ng taunang parangal na Oscar. Ang sabi niya, "Ang pinakamagandang paraan para kontrolin ang mga manggagawa sa pelikula ay balutin sila ng mga medalya." Ang Oscar ay naging palamuti ng kasinungalingan, na nagtatago sa likod ng pinakamalalang kasamaan.

Punto 3: Ang Oscar Bilang Salamin ng Lipunan at Industriya

Ang seremonya ng Oscar ay nagmula sa isang simpleng award-giving body para sa industriya, ngunit naging isang sagradong ritwal, isang arena para sa mga iskandalo, labanang pulitikal, at kasabay nito—isang salamin ng pelikulang Amerikano at ng lipunan mismo. Hindi lang nito ipinapakita ang kislap, kundi pati ang pinakamadilim at hindi kaaya-ayang bahagi nito, na nagpapakita kung paano naging makapangyarihang kasangkapan ang pelikula para maimpluwensyahan ang pag-iisip ng mga tao.

Punto 4: Ang Industriya na Nagbebenta ng Reyalidad

Natutunan ng Hollywood na hindi lang basta pelikula ang ibenta, kundi mga bersyon ng realidad. Dito naghahalo ang mafia, mga studio boss, artista, political strategist, direktor—lahat sila ay mga arkitekto ng pag-iisip ng masa. Mga iskandalo, mga kasunduan sa likod ng mga saradong pinto, manipulasyon, pagiging normal ng karahasan—lahat ng ito ay nangyayari sa ilalim ng mga spotlight ng pulang karpet.