Preview ng buod
Ang Pakikipagsapalaran ni Heinrich Schliemann: Mula Negosyante Hanggang Tagapagtuklas ng Mito
Uy! Narinig mo na ba si Heinrich Schliemann? Baka hindi siya kasing-kilala ni Indiana Jones (pero si Indy, inspired sa kanya!), pero ang lalaking ito ay isang alamat sa mundo ng arkeolohiya, lalo na pagdating sa sinaunang Gresya. Isipin mo siya bilang OG treasure hunter na totoong nakahanap ng kayamanan. Isa siyang German businessman, oo, pero higit pa doon, siya ang nagsabi, "Alam mo, hindi naman siguro imbento lang lahat ng sinasabi ni Homer." Tapos, pinatunayan niya ito sa pamamagitan ng paghuhukay sa Troy at sa ilang napakahalagang lugar sa Mycenaean. Hindi lang ito basta tuyong kasaysayan; ito ang kwento ng isang taong puno ng halos nakakabaliw na pagnanasa, walang-tigil na enerhiya, at malalim na paniniwala na ang mga epikong tula ng sinaunang Gresya ay mga makasaysayang salaysay, hindi lang basta mga alamat. Ang buhay niya ay isang ligaw na biyahe, puno ng pakikipagsapalaran, kontrobersiya, at ilang seryosong groundbreaking discoveries na nagpabago sa pananaw natin sa sinaunang mundo.
Ang Simula ng Pangarap: Kabataan at mga Unang Ambisyon
Saan nga ba nagsimula ang obsesyong ito? Si Heinrich ay ipinanganak noong 1822 sa isang maliit na bayan sa Germany. Ang tatay niya ay isang pastor, at hindi naman masasabing maluho ang kanilang pamumuhay. Sa katunayan, mahirap sila. Pero ang batang si Heinrich ay may malikot na imahinasyon, na pinapalakas ng mga kwento. Sabi ng alamat, noong bata pa siya, binigyan siya ng tatay niya ng kopya ng isang history book. At doon, nakakita siya ng ilustrasyon ng nasusunog na lungsod ng Troy. Ang larawang iyon, kasama ang mga kwento mula kay Homer, ay nanatili sa kanya. Sabi niya raw, "Isang araw, matutuklasan ko ang lungsod ng Troy at mahahanap ko ang mga tarangkahan kung saan dumaan ang mga bayani." Malaking pangako iyan para sa isang bata, 'di ba? Lalo na para sa isang hindi lumaki sa karangyaan. Walang pera ang pamilya niya para makapag-aral siya sa magarang unibersidad. Kinailangan niyang huminto sa pag-aaral nang maaga at magtrabaho sa kung ano-anong mga trabaho. Sa loob ng ilang panahon, naging apprentice siya sa isang grocery store. Isipin mo! Ang magiging tagatuklas ng Troy, nagtitimbang ng harina at asukal. Pero kahit noon pa man, determinado na siya. Tinuruan niya ang sarili ng mga wika – marami talaga. English, French, Dutch, Spanish, Portuguese, Italian, Russian... kung ano-ano pa, sinubukan niya. Hindi lang ito basta libangan; ito ay para ihanda niya ang sarili para sa anumang kinabukasan na kanyang naiisip.
Ang Pag-angat ng Isang Prinsipe ng Negosyo: Husay sa Negosyo at mga Pakikipagsapalaran sa Buong Mundo
Ang malaking pagkakataon ni Schliemann ay dumating noong naglakbay siya papuntang Amsterdam. Nakakuha siya ng trabaho sa isang trading company, at magaling siya. Sobrang galing. May talino siya sa negosyo, matalas na pag-iisip sa mga numero, at hindi matatawarang kasipagan. Natutunan niya ang mga pasikot-sikot ng internasyonal na kalakalan, at hindi nagtagal, gumagawa na siya ng sarili niyang paraan. Ang tunay niyang kwento ng tagumpay ay nagsimula noong pumunta siya sa Russia at kalaunan sa California noong panahon ng Gold Rush. Gumawa siya ng malaking yaman sa kalakalan, lalo na sa pagsu-supply ng mga gamit para sa mga minero noong California Gold Rush. Matalino siya, kumuha siya ng mga kalkuladong panganib, at hindi siya natakot sa mabigat na trabaho. Naging napakayaman niya, isang tunay na self-made man. Pero ito ang punto: sa lahat ng panahong ito, ang pangarap tungkol sa Troy ay hindi kailanman naglaho. Habang itinayo niya ang kanyang imperyo, naipon ang kanyang kayamanan, at namuhay ng isang buhay na marami ang mapapangarap lang, ang pangakong iyon noong bata pa siya ay patuloy na nagniningas. Hindi siya kuntento na maging mayaman lang na negosyante. Gusto niyang gumawa ng bagay na higit pa, isang bagay na maalamat. Nakita niya ang kanyang yaman hindi lang bilang personal na pag-aari, kundi bilang isang kasangkapan, isang paraan para makamit ang isang layunin – ang layuning iyon ay ang paghuhukay sa mga sinaunang lugar na kanyang pinaniniwalaan nang buong puso. Sa huli, nagpakasal siya sa isang babaeng Ruso, si Ekaterina Lyshina, at nagkaroon sila ng mga anak, ngunit ang puso niya ay nasa ibang lugar. Hindi naging masaya ang kanyang kasal, at ang kanyang obsesyon sa arkeolohiya ay tila mas nangingibabaw kaysa sa lahat. Kalaunan, na-divorce niya ito at muling nagpakasal, sa pagkakataong ito kay Sophia Engastromenos, isang batang Griyego na naging katuwang niya sa kanyang mga arkeolohikal na gawain. Isipin mo ang pagbabago sa buhay!
Ang Pagkontrol ng Obsesyon: Si Homer Bilang Kasaysayan
Ang pangunahing paniniwala ni Schliemann, ang makina na nagpatakbo sa buong karera niya sa arkeolohiya, ay ang mga epikong tula ni Homer – ang Iliad at ang Odyssey – ay hindi lamang mga kathang-isip na kwento kundi mga tumpak na makasaysayang salaysay. Ito ay isang radikal na ideya noong kalagitnaan ng ika-19 na siglo. Karamihan sa mga iskolar at intelektwal ay itinuturing ang mga gawa ni Homer bilang magagandang tula, mga alegorya, o marahil ay batay sa malalayong, baluktot na mga alaala, ngunit tiyak na hindi mga literal na paglalarawan ng mga totoong lugar at pangyayari. Naniniwala sila na ang Troy ay isang mito, isang pampanitikang aparato. Pero si Schliemann? Hindi siya sumang-ayon. Buong-puso. Pinag-aralan niya si Homer na parang isang historyador, sinusuri ang mga paglalarawan sa heograpiya, ang mga pangalan ng lugar, ang mga detalye ng mga labanan. Naniniwala siya na kung ang mga tula ay naglalarawan ng isang totoong lungsod, dapat mayroong pisikal na ebidensya. Kumbinsido siya na ang maalamat na lungsod ng Troy, ang lugar ng Trojan War, ay hindi isang mito kundi isang totoong lugar, naghihintay na matuklasan muli. Naniniwala rin siya na ang panahon ng kabayanihan na inilarawan ni Homer, kasama ang kanyang makapangyarihang mga hari at marilag na palasyo, ay isang nasasalat na katotohanan. Hindi lang ito basta lumilipas na interes; ito ay isang nakakaubos na pagnanasa. Naglaan siya ng mga taon sa pag-aaral ng sinaunang Griyego, pag-aaral ng mga klasikal na teksto, at pagpaplano ng kanyang mga ekspedisyon. Nakita niya ang sarili bilang isang detective, ginagamit ang mga salita ni Homer bilang kanyang pangunahing clue. Handa siyang isugal ang kanyang yaman, ang kanyang reputasyon, at mga taon ng kanyang buhay para sa paniniwalang ito. Ang walang-sawang pananampalataya na ito sa literal na katotohanan ng sinaunang tula ang naghiwalay sa kanya at sa huli ay nagdala sa kanya sa mga lugar na magpapalala sa kanya.
Nagsimula na ang Paghuhukay: Troy - Ang Unang Dakilang Pagtuklas
Ang unang malaking target sa arkeolohiya ni Schliemann ay ang lugar na pinaniniwalaan niyang Troy. Batay sa kanyang interpretasyon ng Homeric geography at mga klasikal na salaysay, tinukoy niya ang isang burol sa hilagang-kanlurang Turkey na tinatawag na Hissarlik. Ang lugar na ito ay iminungkahi na ng iba bago siya, ngunit si Schliemann ang may kakayahan at lakas ng loob na tunay na maghukay doon. Noong 1870, sinimulan niya ang kanyang mga paghuhukay sa Hissarlik. Ngayon, mahalagang maunawaan na si Schliemann ay hindi isang sinanay na arkeologo ayon sa modernong pamantayan. Ang arkeolohiya bilang isang pormal na disiplina ay nasa kanyang pagkabata pa lamang. Ang kanyang mga pamamaraan ay, sa totoo lang, medyo brutal. Hindi siya interesado sa banayad na stratigraphy o maingat na pagdodokumento ng bawat artifact sa tamang layer nito. Ang kanyang layunin ay makahanap ng kayamanan, mahanap ang Troy na inilarawan ni Homer, at madalas siyang handang maghukay sa mga layer ng kasaysayan para makarating doon. Gumamit siya ng maraming manggagawa at gumamit ng malalakas na kasangkapan, minsan ay gumagawa ng malalalim na trintsera na tumatagos sa mga guho. Sa kabila ng mapanirang kalikasan ng kanyang mga pamamaraan, siya ay napakatatag. At pagkatapos, noong 1873, gumawa siya ng isang paghahanap na magpapainit sa mundo. Natuklasan niya ang isang malaking koleksyon ng mga gintong artifact – alahas, diadem, armas, sisidlan – na nakabaon sa lugar na pinaniniwalaan niyang mga guho ng isang palasyo. Sikat niyang idineklara, "Nakita ko na ang mukha ni Agamemnon!" (bagaman ito ay natagpuan sa Mycenae taon pagkatapos, ang kasiyahan ay katulad). Pinangalanan niya ang kayamanang ito na "Treasury of Priam," ayon sa maalamat na hari ng Troy. Ang pagtuklas na ito, naniniwala siya, ay ang patunay na kanyang hinahanap: ang kayamanan ng mga hari ng Homeric, ang mismong lungsod ng Troy. Mayroong napakalaking kasabikan, ngunit mayroon ding pagdududa. Maraming iskolar ang nagtalo na ang mga artifact ay masyadong luma upang mapabilang sa Troy ng Trojan War na inilarawan ni Homer, na nagmumungkahi na si Schliemann ay nakatuklas ng isang mas nauna, pre-Homeric na pamayanan. Pinuna rin nila ang kanyang mga pamamaraan sa paghuhukay. Gayunpaman, ang pagtuklas ay nakakuha ng imahinasyon ng publiko. Si Schliemann ay naging isang internasyonal na tanyag na tao. Sa mata ng marami, binuhay niya muli ang maalamat na lungsod ng Troy.
Pagpapalawak ng Abot-Tanaw: Mycenae at ang mga Bayani ng Panahon ng Tanso
Hindi pa tapos si Schliemann pagkatapos ng Troy. Ang kanyang tagumpay, sa kabila ng mga kontrobersiya, ay lalong nagpalakas sa kanyang ambisyon. Ibinaling niya ang kanyang atensyon sa mainland Greece, partikular sa mga lugar na binanggit sa mga epiko bilang mga sentro ng kapangyarihan noong panahon ng kabayanihan. Ang kanyang susunod na pangunahing pokus ay ang Mycenae, isang lugar na puno ng alamat, ang tahanan ni Agamemnon, ang pinuno ng mga puwersang Griyego sa Trojan War. Ang Mycenae ay kilala na bilang isang mahalagang sinaunang lugar, na pinangungunahan ng isang malaking kuta na may mga kahanga-hangang pader, kabilang ang sikat na Lion Gate. Ngunit naniniwala si Schliemann na sa ilalim ng lupa ay nakalagay ang mga libingan at palasyo ng mga maalamat na hari ng Mycenaean. Noong 1876, sinimulan niya ang paghuhukay sa loob ng mga pader ng kuta, na nakatuon sa lugar sa paligid ng mga libingan na natuklasan na dati. Mas lalo pang naging kamangha-mangha ang kanyang mga natuklasan, at marahil ay mas hindi mapag-aalinlanganang nauugnay sa panahon ng kabayanihan na kanyang naiisip. Natuklasan niya ang isang serye ng mga shaft grave na naglalaman ng nakamamanghang dami ng ginto. May mga gintong maskara, masalimuot na alahas, mga espada na may hawakang ginto, mga tasa, at iba pang mamahaling bagay. Isa sa pinakasikat na natuklasan ay isang solidong gintong maskara, na, sa kanyang karaniwang dramatikong paraan, ay tinukoy ni Schliemann bilang death mask ni Agamemnon mismo. Bagaman ang modernong arkeolohiya ay nagtatakda ng petsa ng mga libingang ito sa panahon bago ang malamang na panahon ng Trojan War, ang napakalaking yaman at pagiging sopistikado ng mga natuklasan ay nagbigay ng hindi mapag-aalinlanganang ebidensya ng isang makapangyarihan, mayamang, at advanced na sibilisasyon ng Panahon ng Tanso sa Gresya. Naghukay din si Schliemann sa iba pang mahahalagang lugar, kabilang ang Tiryns, isa pang kuta na binanggit ni Homer, at Orchomenus. Sa Tiryns, natuklasan niya ang mga kahanga-hangang depensa at mga labi ng isang malaking palasyo, na lalong nagpapatibay sa ideya ng isang makapangyarihang kaharian ng Mycenaean. Ang kanyang trabaho sa Mycenae at Tiryns ay mahalaga. Ito ay nagpakita na ang sibilisasyon ng Panahon ng Tanso sa mainland Greece ay higit na advanced at marangya kaysa sa inaakala noon. Nagbigay ito ng materyal na batayan para sa mundong inilarawan ni Homer, kahit na ang mga eksaktong timeline at pagkakakilanlan ay pinagtatalunan. Natuklasan niya ang mga nasasalat na labi ng isang kultura na dati'y umiiral lamang sa tula at alamat.
