Summio

Aklat

Maaaring Siya Na

Ang nawawalang aso ay humantong sa pagkawala ng isang babae at isang bahay na may madilim, nakabaong mga lihim sa pinakabagong nakakabighaning thriller ni Lisa Jewell.

18 min basahin

Available sa

Preview ng buod

Isang Lalim na Pagtalakay sa "It Could Have Been Her" ni Lisa Jewell: Mga Lihim, Trauma, at ang Anino ng Nakaraan

Si Lisa Jewell, isang pangalan na sinonimo sa mga kwentong puno ng sikolohikal na tensyon at pagkabigla, ay muli na namang nagpakita ng kanyang husay sa paghabi ng mga nakakakilabot na kwento sa kanyang pinakabagong nobela, ang "It Could Have Been Her." Hindi lang ito basta isang karaniwang misteryo kung sino ang salarin. Ito ay isang masalimuot na paglalakbay sa mga nakabaong lihim, mga sugat mula sa nakaraan, at mga hindi inaasahang koneksyon na nagbubuklod sa mga tao, kadalasan sa mga paraang mapanganib at hindi inaasahan. Sa kaibuturan nito, ang kwento ay nagsisimula sa isang tila simple at pangkaraniwang pangyayari – isang nawawalang aso – ngunit mabilis itong nauwi sa isang nakakagimbal na imbestigasyon na nagtutulak sa bida, si Jane Trevally, na harapin ang isang nakaraan na inaakala niyang matagal na niyang nabaon.

Ang Simula: Isang Nawawalang Aso, Isang Nawawalang Dalagita, Isang Bahay na May Multo

Ang salaysay ay nagsisimula sa isang tila tahimik na araw para kay Jane Trevally. Habang naglalakad kasama ang kanyang mga aso sa malawak niyang lupain sa probinsya, isang maliit at puting terrier ang biglang lumitaw, nag-iisa at walang amo. Malinaw na naligaw ang aso, at si Jane, na kilalang may malambot na puso, ay agad na nag-alala. Ang kanyang pag-aalala ay lalong lumala nang malaman niyang ang dalagitang nag-aalaga sa terrier ay naiulat na nawawala. Hindi lang ito simpleng kaso ng ligaw na hayop; ito ang naging simula ng isang mas malaki at mas madilim na misteryo. Si Jane, dala ng kanyang responsibilidad at marahil ng isang mas malalim, hindi kinikilalang koneksyon, ay nag-alok na isauli ang aso sa rehistradong may-ari nito. Ang paglalakbay na ito ay magdadala sa kanya ng ilang oras ang layo patungong London, sa isang sira-sirang ari-arian na kilala bilang Thornwood, na nakatago sa mga hindi gaanong dinadaanan na bahagi ng Hampstead. Sa sandaling makarating si Jane sa Thornwood, isang malamig na pakiramdam ang bumalot sa kanya. Ang bahay na ito, ang lugar na ito, ay may malalim na koneksyon sa kanyang sariling personal na kasaysayan, isang kasaysayang minarkahan ng trauma at madilim na mga alaala mula dalawampu't limang taon na ang nakalilipas. Ang lalaking sumagot sa pinto ay isang estranghero, tila nagtatago ng sikreto at umiiwas, na sinasabing wala siyang alam tungkol sa nawawalang dalagita. Ngunit sa pamamagitan ng isang maruming bintana, nakita ni Jane ang isang babae, ang mukha nito ay puno ng nakapanlulumong kalungkutan. Sa sandaling iyon, alam na ni Jane. Ang bahay ang may hawak ng susi – hindi lamang sa kinaroroonan ng nawawalang dalagita, kundi pati na rin sa mga hindi nalutas na trauma ng kanyang nakaraan at sa mga nakakakilabot na lihim na matagal nang itinago ng Thornwood sa loob ng mga dekada.

Ang Estilo ni Lisa Jewell: Pagbuo ng Tensyon nang Paunti-unti

May pambihirang kakayahan si Jewell sa pagbuo ng mga salaysay na parehong sikolohikal at mabilis ang takbo. Hindi siya umaasa sa mga murang takutan o walang kabuluhang karahasan. Sa halip, ang kanyang tensyon ay binubuo sa pamamagitan ng masusing pagbuo ng mga tauhan, mga paglalarawan na nagbibigay-buhay sa kapaligiran, at isang mabagal, sinadyang pagbubunyag ng mga lihim. Sa "It Could Have Been Her," ang kanyang signature style ay kitang-kita. Ang mambabasa ay nahihila sa mundo ni Jane, nararanasan ang kanyang lumalalang takot at ang kanyang pag-aatubiling pagbabalik sa isang nakaraan na pilit niyang tinatakasan.

Ang Sining ng 'Slow Burn'

Ang nobela ay gumagana sa prinsipyo ng 'slow burn.' Ang paunang pag-set up – ang nawawalang aso, ang nawawalang dalagita, ang nakakatakot na bahay – ay maaaring mukhang simple. Gayunpaman, mahusay na isinasama ni Jewell ang mga layer ng maling direksyon at paunang pahiwatig. Ang panloob na monologue ni Jane ay mahalaga dito. Ang kanyang mga alaala, na pira-piraso at masakit, ay nagsisimulang lumitaw habang nililibot niya ang nakakabagabag na kapaligiran ng Thornwood. Ang mga pagbabalik-tanaw na ito ay hindi lamang simpleng impormasyon; sila ay integral sa pag-unawa sa kasalukuyang misteryo. Ipinapakita nila ang mga emosyonal na peklat na iniwan ng mga nakaraang kaganapan at nagpapahiwatig ng malalim na kadiliman na bumabalot sa bahay at sa mga naninirahan dito.

Ang Tauhan Bilang Puwersa sa Pagsasalaysay

Ang tunay na nagpapataas sa gawa ni Jewell ay ang kanyang kakayahang lumikha ng mga kumplikado at kapani-paniwalang tauhan. Si Jane Trevally ay hindi isang superhero detective. Isa siyang babae na may sariling mga kahinaan, sariling kasaysayan ng trauma, at sariling mga dahilan kung bakit niya gustong iwasan ang pagharap sa nakaraan. Ang kanyang desisyon na makialam, sa kabila ng kanyang mga pag-aalinlangan, ay nagmumula sa awa at sa unti-unting pagkaunawa na ang kasalukuyang krisis ay maaaring hindi maihihiwalay sa kanyang sariling kwento. Ang ibang mga tauhan din ay inilarawan nang may lalim. Ang tila nagtatagong lalaki sa pinto, ang babaeng mukhang multo na nakita sa bintana – sila ay hindi lamang mga kasangkapan sa balangkas kundi mga indibidwal na may sariling mga pasanin at lihim, na nag-aambag sa pangkalahatang kapaligiran ng pagkabahala at paghihinala.

Ang Lugar Bilang Isang Tauhan

Ang Thornwood mismo ay higit pa sa isang simpleng tagpuan; ito ay halos isang tauhan sa sarili nito. Ang mga paglalarawan ni Jewell sa bahay ay matingkad at nagbibigay-buhay. Ito ay isang lugar na tila sabay na nabubulok at nagbabantay, ang mga pader nito ay tila humahawak sa mga lihim at trahedya ng nakaraan. Ang 'sira-sirang' kalagayan ng bahay, ang lokasyon nito sa 'pinakamalalayong sulok,' lahat ay nag-aambag sa pakiramdam ng pagkakahiwalay at pagkakulong. Ang nakakabiglang kapaligiran na ito ay nagpapalakas sa sikolohikal na tensyon, ginagawang kasing sikip at kasing aligaga ang mambabasa tulad ni Jane.