Preview ng buod
Ang Mundo ng mga 'Subhumans': Pag-unawa at Pag-ahon
Uy, kumusta! Ngayon, sabak tayo sa isang malalimang pagtalakay tungkol sa librong "Planet of the Subhumans" nina Hal at Catt Smith. Sa pangalan pa lang, ramdam mo na agad na hindi ito yung tipong libro na pampakalma o pampatulog. Sa halip, ito yung klase ng babasahin na parang hahatakin ka sa balikat, gigisingin ka, at hihilingin na seryosong tingnan mo ang sarili mo at ang mundong ginagalawan mo. Medyo nakakagulat, nakaka-challenge, at totoo lang, baka medyo hindi ka maging komportable, pero 'yun naman talaga ang punto, 'di ba? Isipin mo na lang na parang nagkakape tayo at pinag-uusapan natin nang malaliman ang mga mabibigat na ideya. Hindi layunin ng mga Smith na bigyan ka ng madaling sagot o sabihin yung gusto mong marinig. Ang ginagawa nila ay nagbibigay ng balangkas, isang lente para tingnan ang kilos ng tao, ang mga istraktura ng lipunan, at ang mga puwersang madalas nating hindi napapansin na siyang humuhubog sa ating buhay. Ang argumento nila, marami sa mga itinuturing nating normal at pang-araw-araw na pamumuhay ay talagang isang sistema na idinisenyo para panatilihin tayong gumagana sa antas na mas mababa pa sa ating tunay na potensyal – isang uri ng sariling pagkakakulong sa pagiging "subhuman." Hindi naman ito basta-bastang panlalait sa mga tao. Mas tungkol ito sa pagpuna sa isang paraan ng pamumuhay, isang paraan ng pag-iral na binibigyan ng prayoridad ang kaginhawahan, pagsunod sa nakararami, at paghingi ng pagkilala mula sa labas, sa halip na tunay na paglago, pagkilala sa sarili, at pamumuhay nang totoo. Sinasabi nila na ang lipunan, sa kasalukuyan nitong anyo, ay aktibong nagpapalaganap ng mga "subhuman" na katangian dahil mas madaling kontrolin, mas predictable, at mas maliit ang posibilidad na kwestyunin ang kasalukuyang kaayusan. Ang Pangunahing Argumento: Naabot Ba Natin ang Ating Potensyal? Ang sentral na tesis ng "Planet of the Subhumans" ay ang sangkatauhan, bilang isang kolektibo, ay gumagana sa isang estado ng pagkaantala sa pag-unlad. Marami pa tayong kayang gawin – mas malalim na pag-unawa, mas mataas na pagkamalikhain, mas matinding koneksyon, at isang mas makabuluhang pag-iral – ngunit pinipigilan tayo ng isang masalimuot na lambat ng pagkokondisyon ng lipunan, nakaugat na mga gawi, at isang laganap na takot na lumabas sa komportableng hangganan ng normal. Ang argumento ng mga Smith, lumikha tayo ng isang planeta kung saan ang mga pinakapinapahalagahang kilos ay yung mga nagpapanatili sa atin sa estado ng "subhumanity": pasibong pagkonsumo, mababaw na pakikisali, reaksyonaryong emosyon, at walang tigil na paghahanap ng pagkilala mula sa labas. Mahirap ngang tanggapin, oo. Pero hindi lang ito basta pagtuturo ng daliri. Ito ay pag-diagnose ng problema para makahanap ng solusyon. Ang mga Smith ay likas na optimistiko, naniniwala na ang "subhuman" na estado na ito ay hindi isang likas na kondisyon kundi isang konstruksyon na maaaring malampasan. Ang daan patungo sa kalayaan, sabi nila, ay nasa radikal na kamalayan sa
