Summio

Aklat

Pagtuturo Habang Nagaganap: Mga Teorya, Kasanayan, at Sitwasyon

Malalimang pagtalakay sa nagbabagong tanawin ng pagtuturo, pinagsasama ang teorya at praktikal na aplikasyon para sa mga guro.

12 min basahin

Available sa

Preview ng buod

Pagiging Guro: Isang Patuloy na Paglalakbay sa Edukasyon

Kumusta, mga kapwa ko guro! Kung hawak mo na ang librong "Teaching in Progress: Theories, Practices, and Scenarios" ni Josephine A. Koster, malamang iniisip mo, "Ano ba 'to?" Isipin mo na lang na parang mayroon kang matalik na kaibigan na magaling sa edukasyon na gagabay sa iyo sa pabago-bagong mundo ng pagtuturo. Hindi lang ito tungkol sa kung ano ang ituturo mo, kundi mas mahalaga, kung paano mo ito ituturo para talagang matandaan at mapakinabangan ng mga estudyante mo. At higit sa lahat, para mas lumago ka rin bilang isang guro. Kalimutan mo na yung mga makalumang libro na parang isang sukat lang para sa lahat; si Koster, gustong ipaunawa sa atin na ang pagtuturo ay isang makulay, dinamiko, at napakagandang paglalakbay na patuloy na nagbabago.

Ang Puso ng Ideya: Pagtuturo Bilang Proseso, Hindi Resulta

Sa pinakapundasyon nito, sinasabi ng libro na ang pagtuturo ay hindi isang bagay na matututunan mo lang minsan tapos tapos na. Isa itong tuloy-tuloy na proseso ng pagkatuto, pag-angkop, at pagpapahusay. Hinihikayat tayo ni Koster na bitawan na yung ideya ng 'perpektong aralin' at sa halip, ituon ang pansin sa pagiging 'mga gurong patuloy na nag-aaral' (teachers in progress). Ibig sabihin, bukas ka sa pagsubok ng mga bagong pamamaraan, mapanuring pagmumuni-muni sa mga nangyayari sa iyong silid-aralan, at paggawa ng mga pagbabago batay sa mga natatanggap mong feedback – mula sa mga estudyante, kapwa guro, at sa sarili mong obserbasyon. Para kang isang chef na patuloy na nag-aayos ng recipe para lalo itong sumarap, o isang musikero na nag-i-improvise at nagpapayabong ng kanyang tunog.

Bakit Mahalaga Ito Ngayon?

Ang mundo ay nagbabago nang napakabilis, at kasama na riyan ang ating mga estudyante. Iba-iba ang kanilang pinanggalingan, iba-iba ang paraan nila ng pagkatuto, at iba-iba rin ang paraan nila ng pakikipag-ugnayan sa impormasyon. Ang isang mahigpit at hindi nagbabagong paraan ng pagtuturo ay hindi na sapat. Ang "Teaching in Progress" ay nagbibigay sa iyo ng tamang mindset at mga kasangkapan para maging flexible, mabilis tumugon, at epektibo sa ganitong pabago-bagong kapaligiran. Ito ay tungkol sa pagbuo ng isang paraan ng pagtuturo na buhay at patuloy na nagbabago, tulad mismo ng mga estudyanteng iyong tinuturuan.

Mga Pangunahing Tema na Tinalakay

Malalim na tinalakay ni Koster ang iba't ibang magkakaugnay na tema na bumubuo sa balangkas ng progresibong pagtuturo na ito:

Ang Ugnayan ng Teorya at Praktika: Pagpuno sa Puwang

Ito ay isang malaking punto. Paano ba talaga naisasalin ang mga magagarang teorya sa edukasyon sa mga aktwal mong ginagawa sa silid-aralan, kasama ang mga totoong estudyante? Hindi lang basta naglalahad si Koster ng mga teorya; ipinapakita niya kung paano ito nagiging konektado sa mga totoong nangyayari sa classroom. Tinalakay niya ang iba't ibang pedagogical theories – tulad ng constructivism, critical pedagogy, at iba pa – at pagkatapos ay ipinapaliwanag kung paano mo talaga sila magagamit. Ito ay tungkol sa paglampas sa simpleng pag-alam tungkol sa isang teorya patungo sa pag-alam kung paano ito maisasagawa nang epektibo. Isipin mo na lang na parang pinag-aralan mo ang mga prinsipyo ng masarap na pagluluto kumpara sa aktwal na pagluluto ng isang masarap na pagkain. Aksyonableng Ideya: Kapag nakatagpo ka ng bagong teorya sa pagtuturo, agad mong itanong sa sarili: "Paano ko ito maaaring subukan sa aking silid-aralan sa susunod na linggo? Ano ang magiging hitsura nito? Anong mga hamon ang maaari kong kaharapin?" Halimbawa ng Sitwasyon: Isipin mo na natutunan mo ang tungkol sa Zone of Proximal Development (ZPD) ni Vygotsky. Imbis na malaman mo lang ang termino, gagabayan ka ni Koster na isipin kung paano ayusin ang mga group work para matulungan ng mas may kakayahang mga estudyante ang kanilang mga kaklase, o kung paano ka magbibigay ng tamang antas ng suporta (scaffolding) para sa mga estudyanteng nahihirapan sa isang konsepto.

Ang Mapanuring Guro (Reflective Practitioner): Pagkatuto Mula sa Karanasan

Binibigyang-diin ng temang ito ang kahalagahan ng pagtigil saglit at pag-iisip nang kritikal tungkol sa iyong pagtuturo. Hindi lang ito tungkol sa kung ano ang nangyari, kundi bakit ito nangyari at ano ang maaari mong matutunan mula rito. Isinusulong ni Koster ang ideya ng pagpapanatili ng isang teaching journal, pakikilahok sa peer observation, at aktibong paghingi ng feedback. Ang kamalayang ito sa sarili ay susi sa pagtukoy ng mga lugar na kailangan ng pagpapabuti at sa pagdiriwang ng mga tagumpay. Aksyonableng Ideya: Maglaan ng 10-15 minuto pagkatapos ng bawat klase (o sa pagtatapos ng araw) para isulat: isang bagay na naging maganda, isang bagay na naging mahirap, at isang ideya para sa susunod. Huwag masyadong isipin; isulat lang ang iyong mga unang naiisip. Halimbawa ng Sitwasyon: Sinubukan mong gumamit ng bagong paraan ng diskusyon, pero hindi ito naging maganda. Imbis na isipin lang, "Hindi ito gumana," ang isang mapanuring guro ay magtatanong: "Bakit hindi ito gumana? Malinaw ba ang mga instruksyon? Masyadong kumplikado ba ang paksa para sa diskusyon? Nag-aatubili ba ang mga estudyante na sumali? Ano ang maaari kong baguhin para maging mas nakakaengganyo ito sa susunod?"