Summio

Aklat

Buhay na Walang Sobrang Trabaho: Matutong Magbigay-Prayoridad at Huwag Mag-alala sa Hindi Natapos

Alamin kung paano makalabas sa bitag ng walang katapusang paghahangad ng mga tagumpay at itigil ang pagsisi sa sarili dahil sa kakulangan ng produktibidad.

9 min basahin

Available sa

Preview ng buod

Buhay na Walang Pagod: Paano Makalaya sa Toxic Productivity

Uy, kumusta! Naisip mo na ba kung bakit parang laging may kulang kahit anong gawin mo? Yung tipong kahit nagpupuyat ka na sa trabaho, naghahanda ng napakaraming listahan ng gagawin, tapos pagdating ng gabi, pakiramdam mo wala ka pa ring napala? Tapos kapag nagpahinga ka, may bumubulong sa isip mo na 'sayang oras,' 'dapat nagtrabaho ka na lang'? Kung oo ang sagot mo, malamang ay pamilyar ka sa tinatawag na toxic productivity. Oo, medyo harsh pakinggan, pero totoo, marami sa atin ang nakakaranas nito araw-araw. Imagine mo, parang tumatakbo ka sa isang marathon na walang katapusan. Ang daming dapat gawin, ang daming dapat patunayan, pero sa huli, pagod lang ang nararamdaman mo, tapos may kasama pang guilt at pakiramdam na hindi ka sapat. Kung nakaligtaan mo pa ang isang importanteng email o kaya naman ay na-binge-watch mo ang paborito mong serye imbes na magtrabaho, aba, parang buong araw mo na na-waste, at ikaw na ang pinaka-tamad at walang kwentang tao sa mundo. Kilala mo ba ang pakiramdam na 'yan? Ito mismo ang pinag-uusapan sa libro ni Исраа Насир, isang psychotherapist. Sabi niya, halos dalawang-katlo ng mga nagtatrabaho ay nakakaranas nitong 'toxic productivity' na ito. At ang mga epekto? Hindi maganda, pramis. Nagiging sanhi ito ng burnout, chronic depression, at 'yung paulit-ulit na pakiramdam na hindi ka kuntento sa sarili mo at sa buhay mo. Para kang tumatakbo nang mabilis pero walang patutunguhan, nauubos ang lakas mo nang walang katapusan. Pero ang libro ni Исраа Насир ay hindi lang basta motivational talk o 'yung tipong libro na sasabihin lang sa 'yo na 'kaya mo 'yan!' Higit pa doon, ito ay isang maingat at mapagmalasakit na gabay kung paano ka makakaahon mula sa ganitong sitwasyon. Hindi ka niya pagagalitan o sisihin. Sa halip, tutulungan ka niyang intindihin kung saan ba talaga nagsimula ang toxic productivity na 'yan, bakit natin ginagawa sa sarili natin ito, at higit sa lahat, paano tayo titigil na maging biktima nito. Tutulungan ka ng libro na: Maunawaan kung ano talaga ang nagti-trigger sa'yo. Lahat tayo may kanya-kanyang 'buttons' na kapag napindot, nagdudulot ng guilt o pakiramdam na kulang pa ang ginagawa natin. Mahanap at matukoy ang mga trigger na 'yan. Kailangan mo silang makilala para malabanan mo. Hindi mo malalabanan ang kalaban kung hindi mo alam kung sino siya, 'di ba? Matutunan ang mga paraan para makalabas sa pagiging 'self-critical' o 'self-eater'. Ito 'yung tipong kinakain mo ang sarili mo dahil hindi ka perpekto. Maging epektibo sa pag-abot ng mga pangarap mo nang hindi nauubos ang sarili. Oo, posible 'yan! Pwede kang maging mahusay at kasabay nito, masaya at okay ang pakiramdam mo. Kaya kung pagod ka na sa walang katapusang karera, sa guilt na dala-dala mo, at sa pakiramdam na 'hindi pa ako sapat,' itong libro na ito ay parang gamot na kailangan mo. Tutulungan ka nitong makahanap ng balanse sa pagitan ng mga gawain at ng buhay, sa pagitan ng mga pangarap at ng sarili mong kapakanan. Tara, sabayan mo akong alamin

Saan Nagsimula ang Problema: Ang Ugat ng Toxic Productivity

Bakit nga ba tayo madalas nahuhulog sa patibong ng 'toxic productivity'? Hindi naman tayo ipinanganak na gusto nating pahirapan ang sarili natin, 'di ba? Kadalasan, ito ay nabubuo sa paglipas ng panahon, at madalas, nagsisimula pa noong bata pa tayo. Maraming dahilan kung bakit ganito ang nangyayari:

Kultura ng Pagsusumikap at Presyur mula sa Lipunan

Ang mundo natin ngayon ay parang baliw sa konsepto ng 'success.' Tingnan mo lang ang social media – puro kwento ng mga nakakamanghang achievement: may nagtayo ng startup sa edad na 20, may tumakbo ng marathon, may umakyat ng bundok. Lahat 'yan ay ipinapakita na parang normal lang, na parang 'yan ang inaasahan sa'yo. Mula pagkabata, tinuturuan tayo na ang halaga ng isang tao ay nasusukat sa kanyang mga nagawa: mga marka sa eskwelahan, mga panalo sa contest, tapos 'yung pag-akyat sa career ladder, sweldo, at posisyon. Kung hindi ka 'nag-a-achieve,' parang wala ka lang. Sobrang bigat ng pressure na ito, na nagtutulak sa atin na laging tumakbo, laging magpatunay.

Takot sa Pagkabigo at Perpeksyonismo

Ang takot na hindi magawa nang tama, takot magkamali, takot magmukhang mahina o walang alam – lahat 'yan ay malalakas na pwersa na nagtutulak sa toxic productivity. Nagsisimula tayong gawin ang lahat nang perpekto, nagiging obsessed tayo sa maliliit na detalye, nauubos ang oras natin sa isang trabaho na pwede namang matapos nang mas mabilis. At kahit tapos na, hindi pa rin tayo kuntento kasi palaging mayroong isang bagay na pwede pang gawing mas maganda. Ang perpeksyonismo ay parang isang patibong na hindi nagpapahintulot sa atin na ma-enjoy ang resulta ng ating pinaghirapan.

Ang Panloob na Kritiko at Pakiramdam ng Pagkakasala

Marami sa atin ang may 'loob' na kritiko – isang boses sa loob na laging galit at hindi kuntento. Laging bumubulong: 'Kaya mo pa, dapat mas marami pa,' 'Tamad ka,' 'Hindi pa ito sapat.' Kahit nagpapahinga ka, hindi ka nito tinitigilan, sinasabi na dapat nagtatrabaho ka, na ang pahinga ay luho na hindi mo deserve. Dahil dito, nagkakaroon tayo ng pakiramdam ng pagkakasala sa bawat tawag na hindi nasagot, sa bawat oras na ginugol natin sa sarili imbes na sa trabaho. Ito ang tinatawag na 'guilt of resting.'

Ingay ng Impormasyon at FOMO (Fear Of Missing Out)

Nakatira tayo sa panahon kung saan sobrang dami ng impormasyon. Balita, artikulo, online courses, webinars – parang napakabilis ng pagbabago sa mundo, at kung hihinto ka kahit saglit, pakiramdam mo maiiwan ka na. Ang takot na makaligtaan ang isang bagay (FOMO) ang nagtutulak sa atin na kunin lahat, subukan lahat, pero sa huli, wala naman tayong nagagawa nang maayos. Ang patuloy na pagkumpara sa sarili sa iba sa social media ay lalong nagpapalala nito: nakikita mo ang tagumpay ng iba, tapos mas lalo kang nakakaramdam na nahuhuli ka.